Budynek drewnianego dworu (zachowany częściowo) z 1. poł. XIX w. Wybudowany na potrzeby rodu Barwińskich herbu Achinger. Obiekt powstał na terenie dawnego folwarku Radziwiłłów (XVII – pocz. XIX w.).
*Barwińscy herbu Achinger wywodzili się z okolic Lidy na dzisiejszej Białorusi, gdzie byli właścicielami dóbr Towiany. Major Antoni Barwiński, walczył u boku Karola Stanisława Radziwiłła Panie Kochanku (1734-1790) w czasie wojny domowej w 1764 r. Zakup folwarku przez jego syna Józefa Joachima Barwińskiego, rozpoczyna nowy, trwający blisko sto lat okres w dziejach wsi Dubów. Barwiński i jego potomkowie stają się stałymi mieszkańcami miejscowości, aż do początków XX w. Dotychczasowy charakter dworu zlokalizowanego w dzisiejszych Bielanach uległ zasadniczej zmianie. Z wyłącznie użytkowego folwarku rolnego, przeistoczył się w typową szlachecką siedzibę ziemiańską. Około 1824 r. wzniesiono drewniany dwór, do którego prowadziła aleja lipowa oraz urządzono założenie parkowo ogrodowe. W tym właśnie dworze urodził się w 1849 r. wnuk Józefa Joachima Barwińskiego, również o imieniu Józef. Młodziutki Józef Barwiński jak przystało na szlacheckie dziecko uczył się w szkołach w Siedlcach i w Warszawie. W 1863 r. przystąpił do Powstania Styczniowego mając zaledwie 14 lat. Po ukończeniu szkół zamieszkał w Krakowie pracując jako publicysta i pisząc pod pseudonimem literackim „Nadbużanin”.
Nowa wieś o nazwie Bielany ukształtowała się po 1870 r., gdy rozpoczęto wyprzedaż ziem majątku Barwińskich. Obecna wieś Bielany z uwagi na podział wcześniejszego dużego majątku na mniejsze gospodarstwa, ma charakter zabudowy rozproszonej, ścielącej się wzdłuż drogi prowadzącej do wsi Krasówka. Natomiast stary drewniany dwór, w którym przyszedł na świat Józef Barwiński, wprawdzie zmniejszony o połowę, zachował się po dziś dzień, jak też aleja lipowa do niego prowadząca. Obecnie własność prywatna.
